Niet Zen.
Vandaag heb ik mijn meditatiecursus aan het Han Fortmann-centrum afgesloten met een stiltedag. Dit hield in dat we met de cursusgroep een hele dag (van half tien tot half vijf) zouden besteden aan beoefenen van vipassana-meditatie. Het idee leek me gaaf omdat ik benieuwd was of ik het zou volhouden, maar daarnaast leek het me ook een dag flink afzien. Er was ons van te voren vertelt dat zelfs de lunch (een uurtje tussen de middag, net als op de campus) volledig in stilte zou zijn. Zoals sommige lezers zullen weten ben ik niet iemand die graag haar mond houdt of lang stilzit, dus ik had me ingestelt op een zware dag.Gisteravond had ik een verjaardagsfeestje dat ik absoluut niet wilde missen, en tot mijn spijt (en waarschijnlijk tot niemands verbazing) kreeg ik een stuk minder slaap dan verwacht. Mijn wekker stond echter onverbiddelijk op acht uur (wat een ondenkbare tijd is om op te staan voor een studente geschiedenis!) en om half negen sleepte ik mijzelf steunend uit bed.
Toen ik op het centrum was aangekomen, bleek al snel dat ik niet de enige was die een probleem had met niet-uitslapen op zondag. Toch leken de meeste aanwezigen (met koffie in het vooruitzicht) beter te functioneren dan ik. Er volgde een kleine inleiding door Marij Geurts en Henk Barendregt (de vipassana-leraren) over de indeling van de dag, en vervolgens kwamen we langzaam in het ritme van de mini-retraite: zitmeditatie, loopmeditatie, zitmeditatie, loopmeditatie, met een enkele pauze voor de lunch of een Dhamma-lezing (met 'Dhamma' wordt in deze context de leer van de Boeddha bedoeld).
De eerste zit-meditatie (van een half uur) was veruit het zwaarst; maar na de eerste loop-oefeningen werd ik een stuk rustiger en minder slaperig. Vooral het oefenen buiten, op de paadjes tussen de bomen bij het centrum, was heel erg gaaf. In een meditatieruimte is alles heel steriel zodat je nauwelijks wordt afgeleid, maar buiten krijg je een soort explosie van zintuigelijke prikkels over je heen, wat het nog interessanter maakt om je concentratie te oefenen.
De lunch-in-stilte was veruit het prettigste deel van de dag. Ik heb het feit dat we niet geacht werden te praten nooit als vervelend ervaren. We konden op ons gemak eten en thee drinken, een rondje lopen door de 'tuin' van het Han Fortmann centrum, rustig zitten of lezen in de bibliotheek (waar overigens heel veel gave boeken over het boeddhisme stonden -- genoeg om mijn leeshonger te stillen) of boven in de meditatie-ruimte gewoon even liggen op een yoga-matje en relaxen.
Aan het eind van de dag werd nog even nagepraat met thee en koekjes; het is trouwens bijzonder moeilijk om weer te beginnen met praten als je dat een hele dag (bewust) niet gedaan hebt. Nu ik thuis ben is het verbazingwekkend rustig in mijn hoofd. Als ik dit vast kan houden, kom het vast wel goed met de laatste loodjes van dit college-jaar. Wish me luck.
Wie meer wil weten over de cursus of het mediteren kan mij mailen, een comment achterlaten op mijn blog, of op de website van de cursus kijken voor literatuur over vipassana-meditatie of het boeddhisme. Uiteraard kan je ook zelf een intro-cursus gaan doen bij het Han Fortmanncentrum.
Labels: vipassana meditatie stiltedag retraite HAN fortmann-centrum
Reageer0 reactie(s)
<<<< oudere posts